Kardinaller Meclisi Nedir

Kardinaller meclisi, Katolik Kilisesinde kardinallerin yeni papayı seçmek amacıyla bir araya gelmesidir. Kilisenin ilk yıllarında Roma piskoposu öbür kentlerdeki piskoposlar gibi seçiliyordu. Öteki kentlerden gelen piskoposların başkanlık ve yargıçlık ettiği seçimlerde Romalı din adamları oy kullanıyor, cemaat üyeleri de seçimi onaylayıp onaylamadıkları­nı bildiriyorlardı. Tartışmalar ve itirazlar nedeniyle, düzeni sağlamak için bazen dev­let gücüne de başvuruluyordu. Genellikle seçimlere başkanlık eden ve kimi zaman da istediği adayı seçtiren imparatorun onayı olmadan piskopos kutsanarak göreve başla­yamazdı.

Bu uygulama 11. yüzyıl ortalarına değin sürdü. 1059’da Papa II. Nicolaus’un bir fermanıyla seçimin kardinal piskoposların ağırlıkta olduğu kardinaller grubunca yapı­lacağı açıklandı. 1179’da toplanan III. Laterano Konsili’yle tüm kardinallere seçme yetkisi tanındı ve seçim için üçte iki çoğun­luk koşulu getirildi.

Gene de uygulamada birçok sapma oldu. 1268’de ölen IV. Clemens’in ardılını seçe­cek 17 kardinal iki yıl boyunca adaylar üzerinde anlaşamayınca yörenin sivil yöneti­cisi kardinalleri piskoposluk sarayına kilitle­di, sarayın çatısını söktürdü ve yeni papa seçilinceye değin yalnızca ekmek ve su verilmesini emretti (sonunda X. Gregorius papa seçildi). 1274’te toplanan II. Lyon Konsili’nde X. Gregorius seçim dönemle­rinde kardinallerin kimsenin giremediği bir odada toplanmalarını ve seçim boyunca sıkı gizlilik kurallarına uyulmasını öngören bir yasa çıkardı. Zamanla daha da geliştirilen bu uygulama 25 Aralık 1904’te Papa X. Pius tarafından yazılı kurallara bağlandı. 8 Ara­lık 1945’te XII. Pius’un çıkardığı bir yasay­la, seçim için oyların üçte ikisinden bir fazlasının aranması koşulu getirildi. Papa VI. Paulus da birkaç yeni kural ekledi. Bir papa öldüğünde. Kardinaller Kutsal Kurulu’nun temsilcisi olan kardinal, papa vekili sıfatıyla Vatikan Sarayı’ııa geçer. Papanın ölümünden kardinaller meclisinin toplanacağı güne değin, tüm kardinaller her sabah toplanarak günlük işleri görüşürler. Papanın ölümünden 18 gün sonra kardinal­ler meclisi toplanır. Vatikan Sarayı’nın toplantıya ayrılan bölümü, seçimin sonuçlanmasına değin yabancılara kapatılır, kapı­lar duvarla örülür. Toplantı alanında yalnız­ca kardinaller ve sekreterleri, tören başkan­ları, belirli görevleri olan kilise adamları, doktorlar ve hizmetliler bulunur. Her kardi­nal kurayla belirlenen ayrı bir hücreye (cella) yerleşir. Kardinaller Sistina Şapeli’nde her gün iki kez gizli oy kullanırlar. Sayıldıktan hemen sonra oylar şapeldeki bir sobada yakılır. San Pietro Meydam’nda bekleyen halk, oylamanın gelişmesini penceredeki borudan çıkan dumanın renginden anlar: Adaylar­dan hiçbiri gereken çoğunluğu sağlayama- mışsa, siyah duman çıkması için kâğıtlar ıslak samanla yakılır; papa seçildiğinde ise beyaz duman çıkması için oylar kuru saman­la yakılır.

Bir aday gerekli çoğunluğu elde ettiğinde, kardinallerin başkanı seçimi kabul edip etmediğini ve hangi adı almak istediğini resmen sorar. Aday papalığı kabul ederse, bir kardinal diyakoz San Pietro Bazilikası’ nin cephesindeki orta balkondan sonucu halka açıklar. Ardından da papalık giysile­riyle yeni papa bu balkona gelerek halkı kutsar, kısa bir konuşmadan sonra kardi­naller meclisini dağıtır. Seçimden birkaç gün sonra yapılan kutsama töreninin tarihini yeni papa saptar.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir