Eskişehir Ovası Hakkında Kısaca Bilgi

Eskişehir Ovası, İç Anadolu Bölgesi’nin kuzeybatısında tektonik kökenli ova. Batı- doğu doğrultusunda uzanır; ortasından Sa­karya’nın önemli kollarından olan Porsuk Çayı geçer. Kuzeyde Sündiken Dağlarıyla onun batıya doğru devamı olan Bozdağ’m, güney ve güneybatıda ise Türkmen Dağının kuşattığı ova 400 km2’lik bir alanı kaplar. Batıda Çukurhisar yakınlarında yüksekliği 800 m’yi aşarsa da doğuya doğru alçalarak Eskişehir istasyonunda 792 m’ye, Alpu’da 760 m’ye iner. Genişliği Eskişehir-Muttalip arasında 10 km’yi geçer; Ağapmar çevresin­de daraldıktan sonra doğudaki Alpu Ova­sında 18 km kadar genişler. Eskişehir Ovasına doğudan bir körfez biçiminde Alpu Ovası, batıdan da İnönü (Sarısu) Ovası katılır. Eskişehir Ovası Hakkında Kısaca Bilgi

Eskişehir Ovasının kuzeyi ve güneyi kırık (fay) hatlarıyla sınırlanmıştır. Bazı kırıklar İnönü Ovasının kuzeyinde olduğu gibi alüv­yonlar altında bulunur; bunlar jeofizik araş­tırmalarla saptanabilen örtülü kırıklardır. Örtülü kırıklar asıl kırıklara koşut olarak uzanır. Ovanın güneyindeki kırıklar Eskişe­hir’de sıcak su kaynaklarının çıkışma neden olmuştur.

Kırık dikliklerinin belirginliği, yörenin deprem bakımından etkin olması ve sıcak su kaynaklarının varlığı, ovanın oluşumunun önemli tektonik olaylarla ilintili olduğunu ortaya koyar. Eosen Bölüm (y. 54-38 mil­yon yıl önce) sonunda başlayan tektonik olaylar sonucunda oluşan çukur alan, sonra­dan Porsuk Çayı ve kollarının getirdiği alüvyonlarla dolmuştur. Ovayı oluşturan çökme olayları büyük olasılıkla Kuvaterner (Dördüncü) Dönemde (y. 2,5 milyon yıl öncesinden günümüze) de devam etmiştir. Yeni alüvyonlar Porsuk Çayı yatağında, eski alüvyonlar ise ovanın kenarlarında yüksekte kalmış taraçalarda görülür.

Zengin bir tarım alanı olan Eskişehir Ovasından doğu-batı doğrultusunda işlek demir ve kara yolları geçer.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir