Eski Komedi ile Yeni Komedi Arasındaki Farklar Nelerdir

Eski Komedya, Eski Yunan komedyasının ilk evresi (İÖ y. 5. yy). Aristophanes’in yapıtlarından bilinen bu evrenin belirgin niteliği, oyunlarda toplumun önde gelen kişilerine ve önemli olaylara yöneltilen coşkulu taşlamalardı. Eski Komedya oyun­ları şarkı, dans, kişilere hakaret ve soytarılı­ğın yanı sıra, açık bir siyasal eleştiriyle, edebi ve felsefi konularda yorumlara da yer verirdi. İlk kez Atina’da, Dionysos Şenlikle- ri’nde sahnelenen Eski Komedya oyunları, önceleri aralarında çok sıkı bağ bulunma­yan parçalardan oluşurken, zamanla altı bölümlük bir yapıya kavuştu. Bunlar, oyu­nun temel noktasının açıklanıp geliştirildiği giriş, koronun girdiği parodos, koronun izleyiciye hitaben güncel konulan sıralayıp sivrilmiş kişilere kaba sözlerle eleştiriler yönelttiği parabasis, genellikle belli karak- terlerce temsil edilen karşıt görüşler arasın­da törensel bir havada geçen tartışmanın yer aldığı agones bölümleriyle, fars türü bir dizi sahneden oluşan beşinci ve bir ziyafet ya da düğün töreninin yer aldığı son bölümdü. Koro üyeleri çoğu kez hayvan kılığında sahneye çıkarken, karakterler so­kak giysilerine bürünür ve grotesk maskeler kullanırlardı.

Eski Komedya en ünlü temsilcisinin adıy­la, Aristophanes komedyası olarak da bili­nir. Aristophanes’in günümüze kalan 11 oyunundan Nephelai (İÖ 423; Bulutlar, 1959) felsefi tartışmanın kötüye kullanılma­sını eleştirirken aslında Sokrates’i, Batrak- hoi (İÖ 405; Kurbağalar, 1946) ise Yunan tiyatrosunu eleştirirken aslında Euripides’i hedef alan birer taşlamadır. Eski Komed- ya’nın öteki yazarları arasında Kratinos, Krates, Pherekrates ve Eupolis sayılabilirse de, bunların yapıtları günümüze ulaşma­mıştır. Atina’nın Peloponnesos Savaşanda­ki yenilgisi, Eski Komedya’da önemli rol oynayan kahramanlar ve tanrılar konusun­da düş kırıklığı yaratmış ve bu türün sonunu hazırlamıştır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir