Darü’l-Hikmeti’l-İslamiye Nedir Kısaca Açıklama

Darü’l-Hikmeti’l-İslamiye, 12 Ağustos 1918’de İstanbul’da kurulan resmî nitelikte dinsel kurum. Kuruluş amacı 20. yüzyıl başında özellikle Avrupa’da Doğu’nun geri kalışının başlıca nedeni olarak gösterilen İslam dininin yüceliğini, düşün ve erdem zenginliğini ortaya koymak, eleştirileri ya­nıtlamak, hurafelerle mücadele etmek ve genç kuşakların dinsel eğitimini yönlendir­mekti. ittihat ve Terakki iktidarı bu giri­şimle, güttüğü Türkçülük siyasetinin yanın­da İslamcılık siyasetini gündeme getirmek istemiştir.

Görev ve yetkilerini belirleyen ana nizam­nameye göre her biri en az üç üyeden oluşan kelâm, fıkıh ve ahlak encümenlerin­den oluşan kurum, dinsel yayınlar yaparak, din eğitimi veren okullann gelişmesini ve yenilerinin açılmasını sağlayarak, İslamlığı doğru olarak tanıtacak toplantılar düzenle­yerek vb etkinliklerle görevlerini yerine getirecekti. Kurum üyelerini şeyhülislam seçiyordu. Çalışmalarına başladıktan sonra önce İstanbul’daki Medresetü’l-Vâizin ile Medresetü’l-Eimme ve’l-Hutebâ (İmam ve Hatip Okulu) birleştirilip kuruma bağlandı. Ama aynı yıl İttihat ve Terakki’nin iktidar­dan düşmesi, padişah değişikliği ve özellikle de Mütareke’yi izleyen karışık ortam yü­zünden dinsel konularda görüş bildiren, bildiri yayımlayan ama asıl işlevini yerine getiremeyen bir kuruluşa dönüştü. Kurum VI. Mehmed’in (Vahideddin) ülkeyi terk edişinin ertesi günü, 18 Kasım 1922’de aldığı kararla da çalışmalanna süresiz ola­rak son verdiğini duyurdu. Kuruluşundan kapanışına değin geçen süre içinde Darü’l- Hikmeti’l-İslamiye üyeliğine seçilenler ara­sında Havdarizade İbrahim Efendi (şeyhül­islam), Mustafa Sabri Efendi (şeyhülis­lam), İsmail Hakkı (İzmirli), Mehmet Akif Ersoy), Muhammed Hamdi (Yazır), Saffet Yetkin) ve Said-i Nursi sayılabilir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir