Dalga Aşındırma Şekilleri

dalga aşınımı yüzeyi, abrazyon yüzeyi ya da dalga düzlüğü olarak da bilinir, dik yarların tabanında, yüksek gelgit düzeyin­den başlayan ve alçak gelgit düzeyinin altına kadar uzanan hafif eğimli kayaç düzlüğü. Dalga aşındırmasının sonucu ola­rak gelişir; kumsallar, kıyıyı aşınmaya karşı korur ve böylece yüzey oluşumunu önler. Bu tür aşınım yüzeyleri dalgaların uçurum tabanını oyması ve sarkık durumda kalan kayaçların düşmesiyle genişler. Kıyı yarla­rında ise dalgalar, daha gevşek kayaçları aşındırır, daha dayanıklı kayaçlar geride çıkıntı halinde kalır. Bu düzensizlikler de­niz kemerleri, deniz bacalan ya da deniz mağaralan biçimini alabilir.

Dalga aşınımı yüzeyinin gelişimi kayacın yapısına ve tipine bağlıdır. Granit gibi aşınmaya karşı dayanıklı, sert ve yoğun kayaçlar düzlük oluşumuna az yol açarlar ya da bazen engel olurlar. Az sayıdaki bazı durumlarda ise yarlar doğrudan derin sulara iner. Bu durum genellikle yeni kırık (fay) oluşumu ya da yanardağ etkinlikleri sonu­cunda ortaya çıkar. Bu tür yarlar dalga aşındırmasından çok az etkilenirler ve bu nedenle aşınım yüzeyi oluşmaz.

Düzlükler, deniz düzeyindeki değişimlere bağlı olarak, oluşumlarını tamamlayarak batabilir ya da yükselebilirler. Yükselmiş düzlükler kıyı sekisi olarak adlandırılır. Bu sekiler, kıyılarda deniz düzeyinin zaman içerisinde yükselme ya da alçalmalarının saptanmasında yardımcı olur. Bu durum özellikle deniz düzeyinin arada bir hareket­siz kalarak bir dizi seki oluşturduğu kıyılar­da geçerlidir.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir